Ik achteruit aan het gangpad, zij vooruit naast het raam. Beiden gestrekte benen en een lege stoel. Onder het mom van raampje opendoen word ik, licht beledigd, achtergelaten, als zij aan de zojuist vrijgekomen overkant plaatsneemt. Best asociaal, we zaten toch goed?
Volgend station: Karma strikes back. Drie enthousiaste (lees: luidruchtige) collega’s besluiten haar zojuist geclaimde vierzitter te verkiezen tot zitplaats. Ik nog steeds met gestrekte benen aan het gangpad, zij inmiddels gedegradeerd tot knieën bij elkaar, tas op schoot.
Het raampje, dat haar verplaatsing zou rechtvaardigen, wou trouwens niet open.
Here today. Gone tomorrow.
Published Saturday 3 January 2009 IAM 1 CommentTags: 11, amsterdam, club, club11, here today gone tomorrow, laatste avond, Post CS
Het is zaterdag 28 juni 2008, een uur of acht in de avond. Ik heb een dag werken achter de rug en ben op weg naar huis. Maar eerst even langs Club 11, om kaartjes te halen voor de allerlaatste avond van Nederlands vetste club. Club 11 is de Roxy van mijn generatie. Rustig tuf ik naar het Post CS gebouw, niet wetende wat ik daar aantref.
Ik heb iets gemist. Of Michael Jackson treedt vanavond op, of Michael Jackson treedt vanavond op. De deuren gaan de komende uren zeker nog niet open, maar er heeft zich al een rij ter grote van een half voetbalveld gevormd. Deze avond gaat heel anders verlopen. Niks geen boodschapjes doen, wat eten en dan rustig indrinken, maar wachten, en wel vanaf nu! Ik sluit snel aan en lees dat er nog 150 kaartjes zijn voor de die-hards – die niet zoals de echte 11-ers al lang een kaartje hebben. De meisjes voor mij zijn gaan tellen. Voor ons staan ongeveer honderd medemalloten, en wij zitten dus goed. Groepssmsjes: “Kom NU naar Club 11!”.
Tegen de tijd dat mijn vrienden er zijn is het duidelijk dat vanavond niet iedereen erin komt. Nu al (± 21:00) vallen zeker 200 partygangers die ook snel gekomen zijn buiten de boot. Wij niet. Wij stonden toch bij de eerste honderd?
Een uur later opent Daniel (de gastheer/’die ene van Club 11’) voor de laatste keer de deuren. En ja hoor, het ritsen begint. Hardnekkige 11 fans proberen zich via de zijkant in de rij te wurmen. Wij maken ons niet druk. Onze buffer is bijna vijftig man.
Het is tegen elven en er staan nog drie man voor ons als Daniel op een tafel klimt. ‘We are officially sold-out’ zegt hij met een pijnlijk rust en lange stilte tussen de laatste twee woorden. Kanker. M’n vrienden zijn chagrijnig en willen naar huis. Ik klem mij vast aan de hoop dat niet alle genodigde op komen dagen, want dan mogen ‘r misschien nog een paar naar binnen voegt Daniel toe. Nog langer wachten dan maar.
Het is bijna twaalf uur en we staan in de lift naar die legendarische elfde verdieping. Ik heb (bijna symbolisch) al meer dan elf uur niets gegeten en heb een kleine vier uur staan in de benen. Maar ik ben binnen. Gelukkig duurt het feest maar tot acht uur.
Amsterdam, december 2006
Is er nog toekomst voor de televisie? Zitten we over tien jaar nog steeds om acht uur voor de buis om Philip Freriks’ versprekingen te lachen? Of gaan de hedendaagse ontwikkelingen voor een verschuiving zorgen?
Ontwikkelingen
Met hedendaagse ontwikkelingen doel ik vooral op het internet, de grote concurrent van de televisie. Het internet van vandaag de dag biedt veel meer dan de klassieke diensten; e-mail, chatten en surfen. Je kunt legaal, dan niet illegaal, zo’n beetje aan iedere scheet ooit gefilmd komen en de meeste omroepen zetten hun materiaal naderhand online. Voor de consument betekent dit ononderbroken kijken wanneer hij dat wilt. Betekent dit exit TV of is er nog hoop? Ik vroeg het Paul van den Bogart, content manager bij RTL Nederland.
Van den Bogart wees op een aantal belangrijke ontwikkelingen die op dit moment gaande zijn. Zoals de strijd tussen enerzijds de Kabel en anderzijds ADSL (“het koperdraadje”) met als inzet de media. Beide partijen proberen voet te zetten in elkaars territoria. De Kabel probeert mensen aan het ‘bellen-via-de-kabel’ te krijgen terwijl ADSL aanbieders het publiek proberen te overtuigen van televisie via ADSL.
Mine
Een van die aanbieders is KPN met Mine. Met Mine probeert KPN naast telefonie en internet ook televisie aan de man te brengen. Via een tuner, ‘die tevens als harddisk fungeert’, worden tientallen radio- en tv-zenders via het ADSL netwerk binnengehaald. Een leek zou spreken van internettelevisie maar van die term zijn ze absoluut niet gecharmeerd.
Mine is dus géén internet-TV of PC-TV
Interactiviteit
Leuk. Maar waarom? “Nou, bijvoorbeeld om de mogelijkheden tot interactiviteit”. “Televisie via internet betekent namelijk dat je de interactiviteit van internet kan ‘toevoegen’”. “Je kunt meedoen met uitzendingen, bijvoorbeeld door je stem uit te brengen, en in de nabije toekomst zal ook (video)bellen, chatten en e-mailen mogelijk worden via de televisie”.
De bijgeleverde harddiskrecorder van Mine biedt nog meer mogelijkheden. Je kunt (live)uitzendingen pauzeren, rustig een biertje halen, en dan weer verder kijken. Je kunt opnemen tot je een ons weegt maar ook ‘dat ene doelpunt’ eindeloos terugkijken. Over voetbal gesproken (waar anders over?), Mine heeft de uitzendrechten van alle Eredivisie wedstrijden verkregen van het onlangs geflopte Versatel.
Televisie via het internet biedt ook minder voor de hand liggende mogelijkheden. Zo is het met de ADSL techniek mogelijk om te achterhalen wie, wat, kijkt. Dit zal uiteindelijk moeten resulteren in betere televisie. Betere televisie? Even uitleggen. Zapt u altijd weg bij belspelletjes en The Bold and the Beautiful? Dan kan een omroep ervoor kiezen om in plaats daarvan een sit-com uit te zenden waar u wel naar kijkt. Puntje erbij voor de consument.
Om uit de kosten te komen zullen omroepen gebruik gaan maken van gerichte reclames. Je gaat een aansluiting in een studentenhuis immers niet vervelen met Postbus 51 spotjes. Doe er dan nog maar een bierreclame bij.
Behalve voor omroepen, die hun uitzendschema’s nu op de gebruiker kunnen afstemmen, liggen er ook mogelijkheden voor programmamakers. Het succes van een programma wordt nu nog ouderwets gemeten met een steekproef. In de toekomst kan het aantal kijkers per seconde, en op het huishouden precies, worden gemeten. Een programmamaker kan dus precies zien welke items aanslaan (men zapt hiervoor speciaal in) en welke niet (men zapt weg). Met deze gegevens kan hij vervolgens aan de haal om zijn concept te verbeteren. En dat alles slechts in ruil voor uw privacy! Is het leven niet prachtig?
Om te kunnen concurreren met al dat pracht en praal proberen de kabelmaatschappijen ook interactiviteit toe te voegen . Zo biedt UPC decoders aan waarmee het ook mogelijk is mee te doen aan uitzendingen. Bijvoorbeeld door je stem uit te brengen.
Allemaal leuk en aardig, maar gaat de TV het hiermee redden? Hoe gaan de producenten in de toekomst aan hun centen komen als hun beeldmateriaal binnen een paar uur op het net staat? ononderbroken en in steeds hogere kwaliteit.
Volgens Van den Bogart moeten producenten snel het heft in eigen hand nemen. “Ze moeten accepteren dat hun content vrij verkrijgbaar is geworden en in plaats van te zitten mokken actie ondernemen”. “Zelf manieren verzinnen om er nog wat aan te verdienen”. Van den Bogart suggereerde samenwerkingen met ‘boemannen’ als YouTube en Google Video. “De originele (hoge kwaliteit) content in ruil voor een deel van de reclame inkomsten”. “Of nog beter, zelf de content aanbieden zoals de Publieke Omroep nu al doet”.
Om het financiële plaatje rond te krijgen kan behalve van banners ook van streamspots gebruik worden gemaakt. “Dat zijn onderdoorspoelbare reclamefilmpjes aan het begin van een uitzending”.
Leuke oplossingen voor nu en volgens Van den Bogart zal het daarbij ook blijven. “De televisie absorbeert namelijk steeds meer functies van het internet en deze zal dan ook steeds minder een bedreiging vormen”.
“Het kan vijf jaar duren, het kan tien jaar duren, maar op den duur gaan internet en televisie in elkaar overlopen”. “Het maakt niet meer uit of je achter je PC of TV zit”. “In de ene situatie zit je ‘lean forward’ en in de andere situatie zit je ‘lean backward’, om er maar twee vaktermen in te gooien”. “In de toekomst heeft iedereen meerdere schermen in huis staan”. “Het scherm in de huiskamer zal vaker gebruikt worden om film te kijken, het scherm in de gang zal vakantiefoto’s tonen, en die in de werkkamer zal voornamelijk gebruikt wordt om e-mailen, maar het is op alle mogelijk”. “Wanneer je de TV opstart zal je in de toekomst ook niet gelijk een zender krijgen maar een soort menu. ‘Wie bent u?’ ‘Wat wilt u zien?’ ‘Wellicht wilt u dit zien’”. “Er zullen minder traditionele omroepen zijn maar verdwijnen zullen ze niet”. Aldus van den Bogart.
Veel producenten zijn bang dat ook hun schip ten onder zal gaan aan piraterij. Net zoals met de muziekindustrie is gebeurd. Dat is wat voorbarig gedacht. Muziek is immers veel makkelijker en authentieker verkrijgbaar op ‘t net. Het kwaliteitsverschil is nihil en slechts het hoesje ontbreekt. Maar die steelt de doorgewinterde kopieerder bij de Free Record Shop. Om films en televisie series te downloaden moet je vooralsnog wel enig verstand van zaken hebben. En ondanks dat de kwaliteit vandaag de dag acceptabel is laat het nog steeds de wensen over als je het naast het origineel legt. Bovendien mist er nog veel meer behalve het hoesje. Wie niet zonder ondertiteling kan heeft een probleem en ook de ‘echte fans’ die extra features zoals de making-of willen zien kunnen beter naar de videotheek gaan. Ook zullen er nog vele jaren verstrijken voordat je kan spreken van “ff een filmpje dl’n”. Geen reden tot paniek dus.
In de toekomst hoef je nergens meer voor thuis te blijven en als je kijkt is er altijd wat leuks. In hoeverre gaat dit het dagelijkse leven beïnvloeden? Gaan we nog meer TV kijken of gaan we juist efficiënter kijken en tijd besparen?
“De huidige dagindeling zal gaan verdwijnen”. “Men hoeft niet meer snel het eten naar binnen te werken om het acht uur journaal te ‘halen’, en afspraken hoeven niet meer verzet te worden omdat de favoriete soap bezig is”. “‘s Middags is er nu welbent ’s nachts niet meer overgeleverd aan ‘geile tienermeisjes bij jou in de buurt’”. Is de dagindeling dan helemaal zoek? Nee zegt van den Bogart. “De dagindeling is niet weg, hij is flexibel geworden”. “Men zal toch nog steeds ergens tussen zeven en negen het journaal willen zien”. Als onderbouwing hiervoor wees hij op de videorecorders die in elk huishouden te vinden zijn. wat op TV en je
Door de videorecorder ging men toch ook niet massaal andere dingen doen?
Ondanks van den Bogarts goed onderbouwde argumenten wees hij erop dat de toekomst voorspellen een vak apart is. “Er worden om de zoveel jaar producten uitgevonden waarvan de gevolgen revolutionair zijn”. “Denk aan het internet, mp3-spelers, gsm’s”. “Wie had vijftien jaar geleden kunnen voorspellen dat er nu meer mobieltjes dan inwoners zouden zijn”. “Of dat het internet voor non-communicatieve doeleinden gebruikt zou worden”?
“De televisie is zeker niet ten dode opgeschreven, hij zal de komende jaren grote veranderingen ondergaan en zich tot een nieuw medium ontpoppen”. “Hoe dit precies uitpakt zal de toekomst ons leren”.
GeenStijl mag doen en laten wat zij wil, stijl of geen stijl. Niet alles mag dan wenselijk zijn, toch balanceert het wegblog knap op de randjes van de wet. Bovendien zijn het niet zij maar anderen die de mist in gaan. GeenStijl staat in zijn recht. Tijd om dat even recht te zetten.
Privé. Behalve op Telefoongids.nl
GeenStijl is controversieel, daar bestaat geen twijfel over. Verdachten worden met naam en toenaam genoemd en als het even kan met een privé-nummer erbij. Controversieel. Jazeker. Strafbaar? Neen. Het feit dat in de meeste media gesproken wordt over Mohammed B. is slechts een mediacode. GeenStijl heeft hier maling aan. Zij doen niet aan mediacodes.
De kritiek over alle privé-gegevens die op het weblog te vinden zijn is sowieso misplaatst. Zo stelt de wet ‘bescherming persoonsgegevens‘ dat “De verantwoordelijke draagt zorg voor de naleving van de verplichtingen”. Met verplichten wordt onder andere het bewaken hiervan bedoeld. Het is dus niet GeenStijl maar een andere instantie die de kantjes er vanaf loopt. Iets waar het shockblog maar al te graag van profiteert.
Veel privé-gegevens zijn eigenlijk ook helemaal niet zo privé. Sterker nog, ze zijn in veelvoud te vinden op het net. Waarom van GeenStijl de boeman maken als deze ‘privé’-gegevens vindbaar zijn voor iedereen die tot tien kan tellen?
Klaag dan gelijk de ANWB aan
Het plaatsen van persoonsgegevens is dus niet strafbaar. De wet wordt pas overtreden wanneer men onrechtmatig met deze gegevens aan de haal gaat. Bijvoorbeeld door het stalken van personen. GeenStijl doet dit niet. Als een van hun bezoekers daar anders over denkt is het zijn eigen keus de wet te overtreden. Toch wordt er meestal met het vingertje naar GeenStijl gewezen. Ontrecht. Het enige wat zij hebben gegaan is de drempel verlagen. Pietje is er zelf over heen gereden.
GeenStijl staat ook niet bekend om zijn verbroederende imago. Lifestylemagazine Bright vond meer dan tienduizend doodsbedreigingen in de vorm van ‘neqschoten’ binnen GeenStijls domein. Toch valt het weblog geen blaam te treffen. Het zijn de zogeheten reaguurders die de strafbare feiten plegen. GeenStijl is slechts het medium waarop zij dit doen. Voor een ieder die vindt dat “dat dan maar verboden moet worden”: We klagen de ANWB toch ook niet aan omdat een stel malloten hun verkeersborden gebruiken om ‘kankerjood’ op te kladden?
Eigen schuld dikke schijt
Ondanks dat internet bij uitstek het open medium is kom je niet zomaar op GeenStijl.nl terecht. Heaumeau’s (homo’s) en geytenneuqers (moslims) moeten dan ook niet zeiken. Je weet dat je er te kakken wordt gezet. Wie dat niet trekt kan zijn toevlucht zoeken voor de tv, radio of op een van de biljoen andere websites.
Wees blij!
Internet is een vrij en een open medium. GeenStijl verbieden kan gewoonweg niet. Neem Napster. Deze dienst werd in 2001 gesloten omdat de gebruikers misbruik maakten van hun platform. Een goede zes jaar later zijn er honderden soortgelijke diensten en wordt er meer gedownload dan ooit te voren.
Stoppen is zinloos. Wees blij dat de onderbuikgevoelens op zo’n mainstreammedium geuit worden! Nu weten de instanties ten minste wat er speelt. Om diezelfde reden worden ook niet alle imams direct vervolgd als zij buiten de band schieten. Zo houdt de overheid zicht op de drie w’s (wie, wat en waar) omtrent terrorisme. Als je politietje gaat spelen gebeurt het ondergronds en dan loop je de kans dat je achter de feiten aan gaat lopen.
Ding. Dong.
Vergeet ook vooral niet de klokkenluiderfunctie die GeenStijl vertolkt. Het weblog kreeg een emmer stront over zich heen toen zij een parkeerkaartjesgenerator plaatste. Hiermee kon men gemakkelijk parkeerbonnetjes vervalsen. Over de journalistieke scoop, dat parkeerautomaten slecht beveiligd zijn, werd met geen enkel woord gerept.
GeenStijl is op dat gebied sowieso de Quasimodo van de vaderlandse pers. Het lelijke kindje dat het liefst weggestopt wordt maar waarvan graag geprofiteerd wordt als er klokken geluid worden. RTL sprak schande toen de naaktfoto’s van Manon Thomas op het weblog verschenen maar trapte wel lekker na door honderdduizenden kijkers erop te wijzen dat de foto’s op GeenStijl te zien waren.
GeenStijl of GeenVrijheid?
Volgens de grondwet mag GeenStijl alles plaatsen zolang het maar binnen de perken van de wet blijft. Allemaal in het kader van vrijheid van meningsuiting. Iets waar wij allen trots op zijn. Is het niet? Dat GeenStijl het recht heeft om te spreken van kutmarokkanen is de andere kant van de medaille. Ook vrijheid van meningsuiting kent winnaars en verliezers…
GeenStijl trapt dus op veel teentjes máár breekt er geen een. Toch wordt de illusie gewekt dat GeenStijl zijn bezoekers aanmoedigt dit wel te doen. Niets is minder waar. Bedreigende en racistische comments worden met een ip-ban beloond, eventueel samengaand met een bezoek van de pliesie (zoals de wetdienaars liefkozend genoemd worden). Van doodsbedreigingen en racisme is zelfs GeenStijl niet gediend.
Stijlloos naar de top
GeenStijl is net zo strafbaar als de Troonrede, niet. Dat zij een platform vormen voor mensen die dit wel zijn staat daar los van. Ook van redeneringen als ‘telefoonnummers en achternamen plaatsen is strafbaar’ klopt niets. En al zou het zo zijn, verbieden heeft geen zin. GeenStijl wordt op een hypocriete manier ondergewaardeerd. Onterecht want achter al het geschop en gekanker zit een degelijk staaltje journalistiek werk.
De HvA smijt er graag op los met onze centjes. Het Singelgrachtgebouw is beter beveiligd dan menig ambassade en er hangen meer flatscreens dan in de Media Markt. De oude, goed functionerende, televisies zijn voor enkele tientjes aan Suriname afgedaan. Wij stappen over op het anorexia broertje, ter waarde van een half jaar collegegeld!
Je zou bijna denken dat er geld over is. Niets is minder waar. De komende jaren moeten er vele miljoenen bijkomen voor de docenten. Gaan wij die ook betalen? De overheid probeert de verhoging van het collegegeld als noodzaak af te doen. In praktijk komt het erop neer dat ons collegegeld verkwanselt is aan overbodige beveiligingsmannetjes en LCD-televisies. De studenten draaien op voor deze grap. Ha, ha, ha.
We zijn weer lekker Hollands bezig. Eerst met z’n allen lekker lopen kankeren over censuur dit en dictatuur dat, terwijl wijzelf eigenlijk geen haar beter zijn.
Hier, op de opleiding staan creativiteit en zelfontplooiing hoog in het vaandel. Althans, die illusie wekken zij graag. Toch blijkt dit niet uit de huisregels die gelden voor de persoonlijke blogs van studenten. Twee voorbeelden:
- Docenten handhaven naleving van deze fatsoensregels op de klassenblogs/studentenblogs. ‘Handhaven’ suggereert alles behalve vrijheid. Dan hoeft immers niks gehandhaafd te worden. Steven ruikt iets zuurs. Censuur?
- Zij (de docenten) hebben het recht de klassen/studenten te corrigeren en te eisen dat het klassenblog/studentenblog wordt aangepast. Oei oei oei, meer Noord-Koreaanse invloeden. Wel heel erg multi-culti natuurlijk, maar of dit nou goed is… Vooral het gebruik van ‘eisen’ staat mij tegen. Eiste Hitler niet dat alle Joden een Davidster moesten dragen? Was het niet Stalin die alle macht opeiste? Eisen is een duur woord voor ‘je wil op leggen’. Ik eis dat dit verwijderd wordt.
Het komt er dus op neer dat de dictators docenten de uiteindelijke content gaan bepalen, en niet wij. Wij zijn slechts hun schrijvende onderdanen.
Je mag op de HvA best je eigen mening hebben; zolang de docenten het er maar mee eens zijn.
Censuur op internet is als slagroom op een Hollandse Nieuwe; het hoort niet. Stop de censuur! Doe mij, en andere een lol, en verwijder die achterlijke regels van ons internet. Weg met de trapveldjes, fok het klimrek, het internet is de speeltuin van mijn generatie. Laat ons spelen!
Tot slot. Passeert dit artikel eigenlijk wel de grens der censuur? Lees jij dit artikel op mijn schoolblog, of is het onderhands naar je toegeschoven? Word ik van school getrapt, en wordt mijn blog de nieuwste verzetskrant? Of heb ik de docenten in hun hemd gezet? Gaat er daadwerkelijk wat gebeuren aan de censuur? Of weet iedereen tegen 2008 niet meer wie Steven Boegborn is? Zes vragen om bij stil te staan.
